Klinkt bekend?

Heb je in elke linkerzak van elk kledingstuk kleine hondensnoepjes zitten, traphekjes in je huis staan maar geen peuter in huis, de keukenrol en ’s avonds een pillamp binnen handbereik, kabels van pc en dergelijke veilig weggestopt,platgelegen lavendel, een gat in je rok, een draad rond je mooiste plant, kerselaartjes met kale onderste takken, schrammen op je benen, dweilen die uit zichzelf verhuizen? Sta je alle uren van de dag buiten in weer en wind, moet je dagelijks dweilen en is je huis toch steeds vuil, moet je opletten waar je je voeten zet en trap je alsnog op hondenspeeltjes, heb je nood aan ogen op je gat? Dan heb je vast net als ik een puppy in huis!!!

P_20160812_184200.jpg

Leven op het ritme van de pup.

Obi is nu tien dagen bij ons en er begint zich een nieuwe structuur te vormen in ons leven. Zij heeft zo een beetje haar vaste gewoontes ontwikkeld en wij passen ons daaraan aan. 🙂

Vooral de twee eerste dagen waren totale chaos. Je wil (en moet) dat hondje continu in de gaten houden, haar leren kennen, haar gewoontes leren kennen, opletten of ze niet moet plassen, bemiddelen met de andere honden,…Die twee eerste dagen heb ik zowat niks anders gedaan dan continu met haar bezig zijn. Gelukkig was en is Sander mijn helpende hand bij het opvoeden van Obi en kon ik dus wel eten maken terwijl hij haar bezig hield.
En natuurlijk slaapt ze ook nog veel en grijp ik die slaapmomenten aan om vollen bak in mijn huis rond te stuiven. 🙂

Enfin, ondertussen hebben we dus een nieuwe structuur gevonden. Rond zeven uur sta ik op, laat Ewok en Yoda buiten, maak Obi wakker en ga ermee naar buiten. Ze doet dan pipi en ook meteen kaka. Daarna me aankleden, zelf iets eten en dan de hondjes één voor één eten geven. Obi speelt gelukkig heel veel zonder dat ze daarbij iemand nodig heeft om haar te entertainen!

Na het eten weer naar buiten, nog een piske en een kakske, wat spelen buiten, wat kom- en zitoefeningen en meestal houdt ze zichzelf dan weer even bezig terwijl ik de vaatwasser leegmaak, een wasmachine vul, enfin… je kent het wel.

Wanneer ze moe wordt, kruipt ze in haar ren en slaapt een uurtje ofzo. Dat is het moment waarop ik weer in actie kom. Administratie in orde brengen, wat opruimen,… Als ik boodschappen moet doen waar zij niet mee kan, doe ik de ren of bench dicht en kan ik met een gerust hart een uurtje vertrekken. Ze geeft geen piepje!
Als er boodschappen gedaan moeten worden waar ze mee naartoe kan (dierenspeciaalzaak of bakker ofzo) dan wacht ik tot ze weer wakker is en neem haar (na het obligatoire plasje) gewoon mee.

Ook in de auto is ze de voorbeeldigheid zelve!!!

Gisteren zijn we, zoals beloofd mét camera, nog eens gaan wandelen aan de lange lijn. Ze deed het super! Niks onzeker meer, gewoon lekker wandelen en altijd kort in onze buurt. Soms even achterblijven, dan weer komen aanhuppelen en voorlopig nog niet voorop.

De ‘zit’ gaat nu ook heel goed. Zelf op een vreemde locatie en bij Sander. Fier op mijn hondje!

Drukke dag gehad!

Vandaag had Obi alweer een drukke dag.
Vanmorgen zijn we boodschappen gaan doen en mevrouw zat prinsheerlijk in de draagzak.
Ik heb daar helaas geen foto van aangezien ik alleen op pad was, dus die hebben jullie nog tegoed.

Na de middagdut was het dan tijd voor de wandeling aan de lange lijn. Eerst begreep Obi niet zo heel goed wat de bedoeling was, maar daarna vond ze het best wel leuk. Voorop lopen, deed ze eigenlijk niet. Ze bleef heel mooi ter hoogte van mij en Sander en bleef soms een stukje achter om dan snel komen aanhuppelen als we haar riepen.
Superschattig hoe ze huppelt als ze loopt!

Daarnaast hebben we vandaag ook nog wat waterpret gehad. We vulden de blauwe schelp met wat water en Obi vond de waterstraal helemaal geweldig! Daarna wat ballen erin en we hadden een ballenbad. 🙂

Obi is een echte waterrat. In het bad, uit het bad, plonzen,… allemaal leuk! En ze heeft Yoda zelfs zover gekregen ook een stapje in het water te wagen! Wat ik al vijf jaar probeer, is Obi op een paar dagen gelukt. Super!

 

 

Afstamming

 

Oeps…

Ik denk er nu net aan dat ik Obi nog niet fatsoenlijk aan jullie heb voorgesteld!

Obi (Pryanka Des Petits Brugeois) komt van een fokker in Brugge, of wat had je gedacht? 🙂
Carmen (de fokker in kwestie) is een dame die al letterlijk tientallen jaren middenslagpoedels fokt. Ze doet dit op een manier waar ik helemaal kan achterstaan. Ze kiest haar bloedlijnen zeer zorgvuldig uit, haalt regelmatig nieuw bloed in het buitenland, kijkt naar karakters, test haar honden op alle voorkomende erfelijke ziektes, laat een teefje maar maximum drie nesten hebben en dit maar ten vroegste om de twee jaar, fokt over het algemeen maar één nestje per jaar en laat teefjes die op pensioen zijn de rest van hun leven bij haar blijven wonen. Carmens leven staat volledig in teken van haar honden!

Obi komt uit een uitzonderlijk groot nest van zeven pups. Haar mams is Dechine Top Design, roepnaam Mary en haar paps Osmanthus Soir De Paris, roepnaam Nathan.

Van zodra ik de stamboom van Obi ontvangen heb, voeg ik hem hier toe.

Nog een paar fotootjes van nestgenootjes van Obi, paps en mams.

Gisteren was een spannende dag!

Gisteren heeft Obi heel veel beleefd.

Het begon al ’s ochtends toen ik haar mee nam naar Tom&co. Er zitten daar namelijk konijnen, kleine vogeltjes én papegaaien. Loszittende papegaaien. Over de grond huppende papegaaien! Obi vond het allemaal goed.

In de namiddag gingen zoon- en manlief wat aan hun conditie werken en dus een paar toertjes lopen op de finse piste. Lopen… lopers… ok, een interessante nieuwe ervaring voor Obi, dus hup de auto in en mee.
Autorijden vindt Obi trouwens helemaal ok. Ze gaat met plezier de bench in, kijkt eerst wat rond, vlijt zich dan neer en slaapt meestal al binnen de vijf minuten.

De finse piste dus. De lopers. Toch een beetje akelig de eerste keer toen die zo naar haar toe kwamen rennen! Dus de volgende lopers in mama’s veilige armen tegemoet gekeken en toen was het wel ok. Ook de tractor die voorbijreed, was ok.
Nog wat gewerkt aan ‘wandelen aan de lijn’ en toen was ons meisje moe.

Over moe gesproken: als Obi moe is, kruipt ze vanzelf in haar rennetje of bench. Wat een flinke meid is het toch!

En ’s avonds stond er alweer een volgende uitdaging te wachten. Het eerste lesje bij Happy Tail!!! Spannend!!!
Er waren drie puppy’s. En eerlijk is eerlijk… Obi was een voorbeeldige leerling! Ze bleef rustig, liet zich niet beïnvloeden door het gejammer, gehuil, gejank en geblaf van één van de andere twee puppy’s en had veel aandacht voor mij en Sander.

Het huiswerk dat we meekregen voor deze week: nog wat oefenen op ‘aandacht voor de baas’ (al lukt dat heel goed bij Obi). Dat gaat zo: je roept de naam van je hond, als die je daarop aankijkt, zeg je ‘flink’ en dan geef je een snoepje. Hier gingen wel al twee stappen aan vooraf. Naam zeggen en snoepje geven tot ze dat goed doorhebben. Naam zeggen, ze kijkt, snoepje geven tot ze ook dat snappen. En dan naam zeggen, ze kijkt, flink zeggen, snoepje nemen en geven.
Tweede huistaak: ‘zit’ verder oefenen. Dat gaat zo: aandacht vragen van je hond, ‘zit’ zeggen, handgebaar maken van ‘zit’, als ze gaat zitten ‘flink’ zeggen en dan snoepje bovenhalen. Ook hier gingen natuurlijk stappen aan vooraf. Ze moest immers eerst het handgebaar leren koppelen aan een zit/snoep. Dan handgebaar aan zit/flink/snoep en dan woordje ‘zit’ aan handgebaar/zit/flink/snoep.
Derde huistaak: ‘komen op bevel’. Dat gaat zo: je gaat wat verder van je hondje staan en roept enthousiast haar naam. Als ze komt, zeg je ‘flink’ en krijgt ze een snoepje.
Ik vermoed dat ook hier naderhand het woordje ‘kom’ aan gekoppeld zal worden.

Sorry voor dit stukje theorie, maar misschien dat het sommige lezers wel interesseert…

Obi deed, zoals gezegd, de oefeningen voortreffelijk!

Het wandelen aan de lange lijn heb ik nog niet geprobeerd, dus daarvoor trekken we vandaag de kouter in. Morgen zie je daar dan wel een verslagje en foto’s van verschijnen.

 

 

Obi (-Wan Kenobi)

29 mei 2016 is ze dan eindelijk geboren! Mijn droom, mijn wens, mijn middenslagje.
Ik heb er lang op moeten wachten! Eerst op zoek naar een goeie fokker, dan wachten op loopse teefjes, op dekkingen, op nestjes. Vaststellen dat het ene nestje geen teefjes telde, dat het andere nestje te weinig teefjes telde en zo kwam uiteindelijk na meer dan een jaar wachten Obi op mijn pad.

Het is een schatje, een scheetje, een klein duiveltje en zwarte parel.

Obi is sinds gisteren tien weken en sinds vandaag een week bij ons. Wat leerde ze al veel bij! Wat een leuke pup is dit!

Hoe ik op haar naam kwam? Wel, wij hebben al twee hondjes. Twee Amerikaanse Haarloze Terriërs. De eerste was een herplaatser die op iets meer dan één jaar oud bij ons kwam. Beauty’s Someone to kiss Eros, door zijn vorige baasjes omgedoopt tot Ewok. Nu… een Ewok is zo een harig ding van uit Star Wars. We vonden die naam dus eigenlijk best wel leuk en hebben hem gehouden.
Een paar jaar later kwam het tweede naaktje in ons gezin terecht. Een halfzusje van Ewok. Beauty’s Little miss Nina. En om in dezelfde saga te blijven, doopten we haar om tot Yoda.
En ja… het vervolg laat zich raden, zeker? Onze Pryanka Des Petits Brugeois werd dus een Obi.

En oh, er zijn nog héél veel leuke namen in de Star Wars saga te vinden, dus ik kan nog héél veel hondjes in huis halen!
Al heeft manlief al gezegd dat ik dan een andere man ga moeten zoeken ook. 🙂